Profilo di JeanPerthoFotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
PerthoSpiritualiteit en aanverwante zaken
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
mooie kiekjes in Griekenland
muziek van anderen als aanleiding om eens verder te snuffelen bij hen en gerelateerde muziek
|
Bedankt voor je bezoek!
Willem Veldkampha scritto:
Hoi Jean,
Gave site hoor, ben even bij je wezen buurten, tevens laat ik je weten en anderen die dit lezen, dat de foto's van de para inloop van 13 maart op mijn space staan.
groet,
ook namens Pauline...........Willem
14 Mar.
Tinaha scritto:
Hoi Jean .
Ik heb net even je site bekeken en ik zie dat je er weer veel werk aan besteed hebt . Je site is erg mooi , altijd even een kijkje waard . Groetjes van Tinie 
20 Feb.
gertieha scritto:
Hoi Jean,
Heerlijk, weer eens wat van je te lezen. Ik heb het gemist. Ben blij dat je de beslissing genomen hebt het openbaar te maken. Want het is toch wel heel bijzonder.
Laat je niet van de wijs brengen door mensen die denken dat het allemaal met de computer getekend is, zij zijn niet wijzer volgens mij. Of bedoelen ze niet dat de mandala's met computer gemaakt zijn? Hoe dan ook, ik kan ze waarderen, zeker met zo'n mooie bijpassende verhalen/boodschappen erbij.
Groetjes
Gertie
[IMG]http://gmakok.googlepages.com/4december010.JPG[/IMG]
30 Gen.
Miekeha scritto:
Heel inspirerende computerkunst !!
Groet,
Mieke
14 Dic.
gertieha scritto:
Hoi Jean
Zo, ik hebje site weer gevonden en er eens eventjes rondgesnuffeld. Nog lang niet alles gezien of beluisterd, dat komt binnenkort wel weer bij een volgend bezoek.
Groetjes
Gertie
4 Dic.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
21 giugno Helende Mandala'sBeste mensen,
onze vriendin Chris heeft een prachtig boek in eigen beheer uitgegeven. De oplage is beperkt dus wanneer iemand oprechte interesse heeft dan adviseer ik niet te lang te wachten want je weet nooit of er een tweede oplage komt. Ik zou er natuurlijk van alles over kunnen zeggen maar ik volsta met de cover weer te geven en daaronder Chris haar eigen woorden.
Prachtig getekende mandala’s over diverse thema’s zijn in dit boek verwerkt en gecombineerd met spirituele teksten die de betekenis van de mandala mee ondersteunen. Tekst en mandala samen maken de betekenis voor de lezer duidelijk en zetten aan tot nadenken. Een kunstboek, een schitterend geschenkboek of een boek met een tekening voor elke dag?
Formaat: 19 x 25 cm Uitvoering: Harde kaft Prijs: 20 euro
Te bestellen via: 0487 - 309365 of via mail: info@centrum-oase.be 11 marzo PARA INLOOP AVONDGRATIS
donderdag 27 november 2008
PARA INLOOP AVOND
20.00-22.30 u
Beek (L)
't Auwt Patronaat Burg. Janssenstraat 45
10 à 15 spirituele medewerkers staan voor U klaar
Een bijdrage per mini-consult is meer dan welkom zodat we ook in de toekomst laagdrempelige consulten kunnen blijven verzorgen. De onkosten moeten nou eenmaal gedekt worden.
Ondanks dat een bijdrage vrijwillig is wil ik er nogmaals op wijzen dat de onkosten wel gedekt moeten worden. Afgezien daarvan is het beter voor je eigen Karma als je iets (terug)geeft, dus als je het al niet voor ons doet doe het dan voor je zelf, het hoeven geen grote bedragen te zijn.
10 febbraio ARBORDe muziek van "De Reis", daar is hij dan (Vertrouwen loont!). Sommige stukken hebben een meditatief karakter andere zijn meer gericht op trance (of half-trance) zoals de nummers van "Het Paard". De trommel is voor de sjamaan het paard waarmee hij zijn astrale reizen maakt, vandaar de titel. De 4 stukken genaamd ARBOR hebben een andere achtergrond die in onderstaand verhaal nader zal worden uitgelegd. Mensen die zelf met numerologie werken zullen hier misschien wel zeggen dat dit verhaal niet klopt omdat zij vanuit een andere invalshoek werken, maar dit is de numerologie van waaruit deze stukken zijn gemaakt. Enerzijds is het een bedacht verhaal, anderzijds heeft het element toeval alle kans gekregen met name in de magische versies die muzikaal gezien eigenlijk niet kunnen.
De Boom die gebruikt is, is de traditionele opvatting over de Kabbalistische levensboom, die in mijn (later verworven) optiek echter onjuist is. De indeling van de paden moet anders. Daarom zit ik erover te denken om deze werken nog een keer opnieuw te maken met de correcte(?) indeling der paden. Toch heb ik mooie ervaringen gehad, met name met de magische versie neerwaarts.
Het staat iedereen vrij deze stukken te downloaden maar weet wel dat het grote (lange) stukken zijn en dat die download dus wel even wat tijd in beslag kan nemen. De wat meer sjamanistische werken zoals "Talking with the ancestors" zijn niet gericht op het maken van mooie muziek maar op het maken van muziek die je meevoert, voor mij werkt dit, maar hoe dit voor anderen is weet ik niet. Zowel "singing drums"als "talking with the ancestors" zijn gemaakt met één trommel, maar met twee verschillende stokken waardoor er toch een verschillende klank is. Daarnaast is ook nog een ratel gebruikt. Het vel van de trommel gaat echt zingen, de tonale gedeelten op de achtergrond zijn dan ook enkel en alleen "trommelgezang" en dat is waar ik me op concentreer.
Hoe dan ook, ik wens iedereen veel plezier en vooral veel mooie ervaringen.
ARBOR, de Levensboom der Kabbalisten Een zeer interessant fenomeen is en blijft de Levensboom uit de oude Joodse mystiek. Dit om meerdere redenen. De boom maakt het Goddelijke aanschouwelijk in al zijn facetten. En de stelling “zoals boven, zo ook beneden”, is wat de Boom werkbaar maakt. Hierdoor wordt namelijk niet alleen het Goddelijke maar ook het menselijke overzichtelijk gemaakt waardoor de Boom zowel bij meditatie als bij zelfreflectie van grote waarde kan zijn. Het is niet mijn bedoeling om een uitleg te geven van het hoe en waarom van de Boom al is het alleen al maar omdat ik niet de pretentie heb dit te kunnen. Diegenen die werkelijk geïnteresseerd zijn in dit fenomeen zullen meer dan genoeg materiaal hierover kunnen vinden om jaren van studie mogelijk te maken. Een interessante studie die op zijn minst een dieper inzicht in het menselijke wezen kan geven en hoewel een dieper inzicht in het wezen van de mens ook een dieper inzicht geeft in het Goddelijke, moeten we vooral niet de illusie cq. pretentie hebben dat het Goddelijke door ons mensen te verklaren of te begrijpen zal zijn (toch is een streven hiernaar zeker niet slecht). Met de woorden van Edward Albertson auteur van “Kabbala god – demon of beiden?”:”Het occultisme kan worden omschreven als een arbeidsveld van geestelijke inspanning die ten doel heeft het vergaren en optasten van feitelijke gegevens, die in hun geheel leiden tot een toenemende, hoewel niet totale kennis van de waarheid.” Dat dit laatste klopt moge duidelijk zijn door de vele vormen van interpretatie van de Boom. En desondanks (of misschien net daardoor!) is het een waardevol instrument. Velen voor mij zijn net als ik tot de conclusie gekomen dat er een verband moet bestaan tussen de Tarot en de Levensboom. De Grote Arcana van de Tarot staat voor de 22 paden tussen de 10 Sephiroth, die op hun beurt worden weerspiegeld in de kaarten van de Kleine Arcana, de 1 (aas) tot en met de 10. De vier hofkaarten staan symbool voor, en hierover verschillen de meningen nogal, de 4 windstreken, de 4 Kerubim, de 4 elementen, de 4 werelden etc... De 4 werelden, de Levensboom manifesteert zich volgens de Kabbalisten in 4 werelden: Atziluth, de Goddelijke Wereld, de wereld van het Proto-type, de wereld der Afstralingen. Briah, de geschapen wereld, de wereld van de Pure natuur, ook wel Khorsia genoemd, de wereld van de Tronen. Yetzirah, de wereld van de Engelen, de wereld van vormgeving. Assiah, de wereld van de stof, de wereld van de actie. Deze 4 werelden worden in de Tarot weerspiegeld in de 4 “kleuren” , staven, zwaarden, bekers en pentakels of munten. Ik ga niet dieper op deze materie in omdat dat niet de bedoeling is van een bijlage bij een setje CD’s. Wel wil ik nog kwijt alvorens ik een uitleg over de CD’s kan geven dat naast de Levensboom de Kabbala nog vele andere facetten kent waarvan de numerologie een der bekendere is, ook hier zijn meerdere interpretaties en heb ik niet de kennis die vereist is om zelfs maar de meest voor de hand liggende aan te wijzen. Toch zijn er getallen die in zoveel verschillende religies een speciale plaats innemen dat ook een studie hiervan zeker de moeite waard is. 3,4,7,11,22,32,50 het zijn allemaal getallen die iets hogers uitdrukken dan enkel de waarde waar zij voor staan (en dit is slechts een kleine greep van getallen). Nu komen we geleidelijk aan daar waar ik naartoe wil. De Levensboom weergegeven met behulp van geluid. Het zijn 4 CD’s geworden (en er zullen er dus waarschijnlijk nog meer volgen), 2 ervan noem ik de magische versie, de 2 anderen de muzikale(re) versie. Van elk is er 1 die de boom in neerwaartse richting (van Kether naar Malkuth) volgt en 1 in opwaartse richting. De uitleg: De numerologische gegevens die ik gebruik komen van A.M.N. Egen, auteur van “Zien wat anderen niet zien”. Voor elk Sephira heb ik een stukje muziek gemaakt van 180 seconden. De Kabbalistische Som (ik zal dit tot KS afkorten) hiervan is 9. 9 staat voor geboorte en vernieuwing. Om het pad tussen bijv. Kether en Chokmah weer te geven combineer ik dan het blok Kether met het blok Chokmah. Zo krijg je een relationele combinatie en niet een die gebaseerd is op de bij dit pad horende Tarot-kaart omdat hierover de meningen nogal uiteenlopen. Zo kun je alle 22 paden samenstellen uit 10 muziekjes, die dus elk 180 sec. duren. Voor de volgorde van de paden heb ik de traditionele nummering gehanteerd, van 1 naar 22 neerwaarts en van 22 naar 1 opwaarts, zie de afbeelding (helaas slecht, zo niet helemaal onleesbaar). 22*180=3960 sec hetgeen als KS weer 9 oplevert. Het Ain, Ain Soph en Ain Soph Aur vormen de basis waarin (van waaruit) alles zich afspeelt. De pauzes tussen de verschillende paden heb ik 32 sec (22 paden + 10 sephiroth) groot gemaakt. Er zijn 21 pauzes samen met een intro en een sluitstuk, levert dit een totaal van 23 op. Dit vormt met de 32 sec die elk duurt een (zij het zeer primitief) magisch vierkant op: 23 32 met als KS 10 de wereld (Malkuth) en KS 1 het werkend beginsel ( het Koninkrijk en de Kroon) daarbij is de duur ervan 23*32=736 sec KS is 7 in vele religies een Heilig getal en dat volgens Egen staat voor vrijstelling van zuur, pijn of zonde. De totale duur van het stuk wordt hierdoor 3960+736=4696 sec KS wederom 7 In minuten uitgedrukt 78:16 wat als KS 22 oplevert een zeer Heilig getal in de Kabbala (denk aan de 22 paden) en staat volgens Egen voor geluk. Zo zijn er dus 23 “pauzes” en 22 stukken hetgeen KS is 9 oplevert. Het stuk heet Arbor naar Arbor Kabbalistica, en is daarom in de toonsoort A gesteld. De A die tevens kan staan voor Adonaï of Adonath of Alles of Niets (Ain). Al deze gegevens kloppen voor alle versies. De magische versie: Typerend voor de magische versie is de metrische keuze, namelijk 58 bpm. 58 staat voor geestelijk inzicht. KS is 13 staat voor licht. KS is 4 hetgeen weer correspondeert met weldoende krachten. Door deze keuze voor metriek en methodiek ben je muzikaal gezien letterlijk aan de Goden overgeleverd omdat er vreemde maatverschuivingen plaatsvinden doordat de blokken op de hele secondes gemaakt zijn (32 en 180) en één maat 60/58 seconde duurt. Maar het is dan ook de magische versie waarbij de ervan uitgaande invloed voorop staat en niet het lekker in het gehoor liggen. De enige muzikale concessie is een fade-out in het sluitstuk. Een fade-out die ik halverwege dit deel laat beginnen dus na 16 sec en duurt dus ook 16 sec. KS is 7. De basis is opgebouwd uit 10 tonen die de Karma-functie van de synthesizer activeren. Tien tonen binnen 1 toonsoort geeft 7 verschillende noten (A,B,C#,D,E,F#,G#) en 3 gedoubleerde (A,B,C#). Voor de 10 Sephiroth trigger ik dezelfde Karma-functie met oplopende tooncombinaties Kether-A Chokmah-AB Binah-ABC# etc. tot Malkuth-ABC#DEF#G#ABC#
De muzikale(re) versie: De opbouw is gelijk met als enige verschil de metrische keuze voor 60 (licht in wereldse zaken), die ervoor zorgt dat maatindelingen in elk geval gelijk blijven. De basis is ook niet getriggerd vanuit 10 tonen maar neerwaarts slechts vanuit A en opwaarts vanuit het A-akkoord (A,C#,E). Ook de Sephiroth zijn anders opgebouwd namelijk aan de hand van de paden die erop uit komen volgens het principe van de emanatie. Kether-A, Chokmah-AB, Binah-ABC#, Chesed-C#DB, Geburah-DEC#B, Tifareth-EF#ADC#B, Netzach-F#G#D, Hod-G#AF#E, Yesod-ABF#G#, Malkuth-BC#AG#. Malkuth zetelt op de troon van Binah leert ons de Kabbala en hier zetelt dus de G# op de combinatie van Binah. Nog één opmerking. Door een technische tekortkoming moeten bij het branden van een audio-CD 2 seconden rust aan het begin worden geplaatst. Sommige spelers tellen deze bij speelduur op en geven dus 78:18 aan, maar geloof me dat de werkelijke speelduur 78:16 is en daar gaat het om. Hoewel ik minder waarde hecht aan de volgende gegevens vind ik ze toch de moeite van het vermelden waard. A.M.N. Egen geeft ook een alfa-numerologische indeling en de waarde hiervan is twijfelachtiger dan zijn numerologische indeling maar desalniettemin soms frapant. Hij scheidt klinkers en medeklinkers ter interpretatie: A R B O R 17 2 17 (R-B-R) geeft 36 begin nieuwe opbloei en KS 9 1 15 (A-O) geeft 16 zeer begenadigd en KS 7 D E R E I S 4 17 18 (D-R-S) geeft 39 sterke uiting van geestelijk licht KS 3 aanzien van werking (Goddelijke drie-eenheid) 5 5 1 (E-E-I) geeft 11 geestelijk innerlijke kracht KS 2 keerpunt, oplossing twijfel (de I is volgens Egen een 1, vraag me niet waarom)
Ik had het over de Karma-functie van de synthesizer, dit is geen bizarre overtuiging maar de werkelijke naam van die functie. De gebruikte synth is dan ook een Korg Karma. Bij de keuze voor bepaalde sounds heb ik me ook vaak laten leiden door numerologie hetgeen bijzondere resultaten opleverde zoals de naam van de sound die de basis vormt bij de magische versie neerwaarts “God’s Bathtub” ,geen door mij verzonnen naam maar een van de voorgeprogrammeerde instellingen van de Korg. Bij Malkuth kwam ik zo bij iets met Kingdom terecht. Malkuth betekent Koninkrijk. Toeval? Een van de dingen waar ik verder nog aandacht aan heb besteed is de gevoelsmatige inhoud van een Sfeer. Zo heb ik bijvoorbeeld voor de verschillende Kether’s gekozen voor een klank met veel ruis omdat witte ruis alles bevat, het moet alleen nog vorm krijgen, zo zie ik Kether. De CD’s zijn gemaakt om te ondergaan niet om te luisteren ook de muzikale(re) versie niet. En ondergaan moet hier niet zijn zoals bij muziek gebruikelijk met een behoorlijk volume, nee eerder het tegendeel, laat de muziek als een zachte ruisende wind of een rustig voortkabbelende beek op de achtergrond zijn magische werk doen. En hoewel bewust gemaakt voor dit doel sta ik zelf versteld van de uitwerking ervan (met name van de neerwaartse magische versie) tijdens meditatie, tarot-legging en interpretatie e.d. en ik hoop dat het diezelfde uitwerking ook voor anderen teweegbrengt. Maar nogmaals onderga de muziek zonder ernaar te luisteren. Blessed be.
OK, nog even een kleine toevoeging want ik heb gehoord dat het ARBOR verhaal niet geheel en al duidelijk is, om maar niet te zeggen helemaal niet duidelijk
Zonder kennis van de Levensboom is het nogal moeilijk beknopt uit te leggen. Geen onderdeel van de boom, maar de bron ervan bestaat uit ayin, ain soph, ain soph aur, het niets, het alles en het eeuwige licht. De roze lijn is de totale lengte van het nummer. De bollen op de boom (sephiroth) heb ik gemakshalve maar A t/m J genoemd. De verbindingen tussen de bollen heten de paden, dit zijn er 22. De blauwe blokken vormen de paden in de muziek. Er is dus een lang doorlopend stuk waarin 22 andere delen zijn opgenomen. De pauzes tussen die delen is dus 32 sec. Ieder blauw stuk duurt 180 sec. en is op zijn beurt telkens opgebouwd uit 2 partijen. Er zijn dus 10 partijen A t/m J van 180 sec. die de bollen symboliseren en gevoelsmatig afgestemd op de betekenis van de betreffende bol. Het pad tussen bol A en bol B bestaat dus uit de partij van A en de partij van B, het pad tussen A en F uit partij A en partij F, op die manier kun je alle paden samenstellen en ieder pad herbergt dus de sfeer van de bol waar het vandaan komt en waar het naar toe gaat. De roze lijn blijft ten alle tijde doorlopen als zijnde de oersoep van waaruit alles ontstaat. Het probleem is dat, bij dit op vaste tijden gebaseerde systeem, de maatindeling van de blauwe blokken verschuift ten opzichte van de roze lijn als die maatindeling niet uit hele secondes bestaat, zoals dus bij de magische versie het geval is, let wel metrisch blijft het wel kloppen natuurlijk. Ik hoop dat dit iets meer verheldering heeft gebracht in het geheel, hoe het ook zij dit is voor techneuten die willen weten hoe het in elkaar steekt, belangrijk was de numerologische opbouw van het geheel en dat de kleur van de paden bepaald wordt door de sferen die zij verbinden en niet op de eraan toegeschreven tarot-kaarten. Het een vormt het ander net zoals de ene sfeer in de boom de andere vormt. 27 gennaio Mijn eigen boek deel 217. Nieuwsgierig Ik had ze natuurlijk in het vorige hoofdstuk moeten verwerken, maar ik was echt een beetje van slag. Om echter aan de wellicht opgewekte nieuwsgierigheid naar die overige mandala’s tegemoet te komen, die nu al vaker ter sprake zijn gekomen maar die ik nooit heb afgebeeld omdat er geen expliciete boodschap aan verbonden was, zal ik ze hieronder afdrukken. Temeer omdat ze samen met de mandala uit het vorige hoofdstuk tot een nieuw inzicht hebben geleid. Oftewel allen te samen zijn zij de boodschap en dus hebben ze het verdiend om hier een plaatsje te krijgen.
Ook een ander punt van eventuele nieuwsgierigheid wil ik hier even aan de orde laten komen. De persoon aan wie ik de sardonyx had gegeven is vlak daarna op vakantie gegaan. Toen ze terugkwamen stonden ze de dag erna al bij ons aan de deur en een van de eerste dingen die hij me vertelde was dat hij tijdens de vakantie wel twéé keer iets had geroken, een keer iets lekkers een keer iets vies (elk voordeel heb zijn nadeel). In onze ogen misschien niet zoveel maar als je lange tijd niks meer geroken hebt ligt dat toch anders. Ook nu nog ruikt hij van tijd tot tijd iets, heb ik onlangs van zijn vriendin gehoord, sterke geuren weliswaar, maar toch. Ik heb Zacharias en alle anderen om mij heen bedankt en vertrouw erop dat het geleidelijk aan steeds beter zal gaan.
18. Correctie
Ik ben uiteindelijk blij dat ik besloten heb de mandala-cursus te volgen want het mag wel duidelijk zijn dat er veel boodschappen zijn binnengekomen na het tekenen van één of meer mandala’s. Toch komen de boodschappen soms ook spontaan, ook daarvan zijn er al voorbeelden langs gekomen. Soms komen ze op momenten dat het niet gelegen komt en vraag je om uitstel, hetgeen meestal neerkomt op afstel, want men meldt zich daarna vaak niet meer. Waarom ik dit nu weer vertel? Omdat veel van de boodschappen komen op een laat tijdstip, een tijdstip waarop ik net besloten had om te gaan slapen. De reden hiervoor is me nog onduidelijk, ik geloof namelijk niet dat dit is om me te testen en al helemaal niet om me te pesten. Bij de mandala’s kan ik me nog wel iets voorstellen bij dit late tijdstip omdat dat vaak het moment is dat de mandala klaar is en ik onder het genot van een sigaretje (ja, een slechte gewoonte, ik weet het) het resultaat nog even op me laat inwerken. Maar bij de spontane boodschappen heb ik soms toch zoiets van, met alle respect maar konden jullie je niet eerder melden? Maar omdat ik de ervaring heb dat als ik dan niet handel en de boodschap noteer hij vaak verloren gaat zonder dat ik hem ooit gekend heb, reageer ik meestal toch maar door pen en papier te pakken en te schrijven. Dit gaat meestal in een enorm tempo waardoor mijn eigen handschrift soms moeilijk te lezen is achteraf, dus de vertraging met naar bed gaan zit niet in de tijd die nodig is om de boodschap op te schrijven. Wel lees ik hem daarna op mijn gemak door en in de overpeinzingen die daar weer het gevolg van zijn gaat soms wel de nodige tijd zitten.
Zo kwam ook de volgende boodschap midden in de nacht, maar ik ben blij dat ik de moeite heb genomen om hem op te schrijven. Het is namelijk een correctie op mijn zelf verworven “inzicht” dat ik mijn geduld heb verloren.
Het is niet waar dat je je geduld verloren hebt, het is wel zo dat je je geduld verkeerd gebruikt. Zet het in voor de dingen die geduld verdienen en die het nodig hebben. Het heeft geen zin te staren naar hoe het gras groeit. Het groeit daardoor sneller noch voller. Er zijn echter zaken die zonder geduldige inzet niet tot ontplooiing komen, terwijl dat wel gewenst is. Zet daar je geduld in!
Dit betekent niet vanzelfsprekend dat je dus ook goed in je midden zit maar het is niet zinvol te zoeken hoe en waar je je midden verloren hebt. Vergeet niet dat slechts weinigen zich echt in hun midden bevinden, dus waarom zou jij anders zijn? Belangrijk is dat je op zoek bent naar je kern. Laat dat één van de zaken zijn om je geduld in te zetten.
Met liefde gegroet. Een geruststelling van gene zijde enerzijds, een verkapte opdracht anderzijds. Want welke zaken verdienen nog meer mijn geduld naast het vinden van mijn midden? Toch ben ik zoals ik al zei blij met deze boodschap, want het ís een geruststelling en het is weer een voorbeeld van het verschil tussen boodschap en wat we zelf bedenken. Ik vertrouw meer op wat me wordt aangereikt dan op mijn eigen bedenksels. Oftewel mijn vertrouwen groeit. 19. Dans Soms teken ik een mandala volledig intuïtief, soms middels een vooraf uitgestippeld patroon zoals bij de geometrische mandala’s heel duidelijk is alhoewel ik me bij het inkleuren dan weer laat leiden door wat men mij ingeeft. Soms een beetje verbolgen over het feit dat ik al die vakjes nog een keer moet kleuren (oefening van geduld maar vooral ook van vertrouwen) maar desalniettemin gehoorzamend, vanuit dat vertrouwen dus. Maar ooit heb ik de kunstacademie gevolgd met het idee schilder te worden, waarom ik die weg niet verder vervolgd heb doet niet ter zake. Wel is het zo dat ik technisch meer kan dan hokjes inkleuren of volledig intuïtief (dus zonder doel voor ogen) krabbelen op papier. Het doelgericht werken heb ik bewust afgezworen omdat het weinig ruimte laat voor inbreng van gene zijde. Toch had ik laatst een keer zin om een tekening te maken waarvan ik wist wat het zou worden. Niet om zien of ik daar ook een boodschap bij zou krijgen maar gewoon omdat ik er zin in had. Zoals ik al eerder schreef heb ik wat met adelaars en buizerds en daarom wilde ik een tekening maken van de buizerd op grote hoogte die alles overziet, zomaar omdat dit thema onlangs aan bod kwam en ik er zin in had dit te doen.
Tijdens het tekenen besloot ik nog een stonehenge-achtige steencirkel erin te plaatsen, zomaar omdat het landschap wel wat Engels aandeed. Het werd wel een aardige tekening en meer verwachtte ik er ook niet van omdat het zo bewust gemaakt was. Er kwam dan ook niet meer. Ook niet toen ik de volgende dag nog eens keek. De dag daarna zat ik nog eens te bladeren door het schetsboek waar de meeste mandala’s in getekend staan en eindigde dus bij de laatst gemaakte en jawel, ik besloot om te gaan slapen. Maar toen moest ik het schetsboek dat ik net gesloten had weer openen om nog eens goed te kijken naar de tekening en er iets bij te schrijven. Het werd een terechtwijzing maar wel een met tips. Dans! Je danst niet! Je krijgt die boodschap niet voor niets aangereikt. Zie de buizerd die je hebt getekend. Jij bent de andere helft van het paar. Dans om elkaar heen en verbind boven met beneden. Je wilt zien? Dan zul je moeten leren om te dansen. Become the clouddancer you have been before. Je hebt zelfs de cirkels getekend die je moet volgen. Laat de cirkels tegen elkaar in draaien en voel het verschil. Ervaar welke richting waartoe leidt. Let op je vleugels, zij zijn het die de thermiek voelen. Ioho kana heej Zelf heb ik er nog bijgezet yoho ka na héj, io’o ka na hei of zoiets, omdat ik het alleen maar zo hoorde maar geen idee had (heb) van de schrijfwijze net zo min als dat ik weet wat het betekent. Ook het overbekende googelen leverde niks eenduidigs op. De Maori kennen woorden als ka, na en io’o maar ook in het Gaelic komen hierop lijkende woorden voor en zonder juiste spellingswijze kan het eigenlijk van alles wezen. Ik zei ook al eerder dat ik niet zo’n danser ben dus dat ik niet dans dat klopt wel, ik heb nu enkele malen rondjes gedraaid met de armen als vleugels uitgestrekt en met de klok mee en tegen de klok in, en hoewel ik er nog geen idee van heb waar deze richtingen toe leiden voel ik wel verschil. Het is moeilijk uit te leggen maar het is alsof ik met mijn linkerhand de aardkracht voel. Bovendien tintelen mijn handen na het dansen van de energie en kan ik mijn eigen energieveld tussen mijn handen heel duidelijk voelen. Ik kon dit voorheen al (iedereen kan dit), maar moest soms wel eventjes geduld hebben alvorens ik de energiestroom kon voelen. Na het dansen voelde ik dit veld echter onmiddellijk én heel erg sterk. Dus er gebeurt wel iets bij die dans. Wij wonen tegenover een bos en ik verzamel al geruime tijd veren, maar veren van de buizerd had ik nog niet zoveel. Na de boodschap over clouddancer heb ik echter twee mooie exemplaren gevonden. Nu na de boodschap over het dansen heb ik een grote vleugelpen gevonden. Hij was modderig en vies maar ik heb hem wel meegenomen en gewassen. Ik zie dit als een beloning. Of ik ook betekenis mag geven aan het feit dat het een veer van de rechtervleugel is weet ik (nog) niet. De tekening van de mandala is net toen ik schreef over de “vuile veer”op een nog natte foto afdruk gevallen zodat er nu inktvlekken op zitten. Ik ben blij dat ik hem in elk geval heelhuids gescand heb. Ik weet dat je niet overal een betekenis achter hoeft te zoeken, maar het zet me toch wel aan het denken. Moet ik er een betekenis aan toekennen en zo ja, welke betekenis moet ik aan dat vuil geven?
20. Radiostilte Er is al weer een hele tijd verstreken sinds ik voor het laatst heb geschreven. Op de een of andere manier is het druk geweest op het vlak van de runen en daar krijg ik mijn boodschappen gelukkig nog steeds binnen, maar bij de mandala’s is er sprake van radiostilte. En ik weet maar al te goed waarom. Ik dans wel, maar te weinig, mede door lichamelijke klachten maar dat is slechts één excuus, het andere is dat ik me er ondanks dat ik de kracht ervan ervaar, niet echt gemakkelijk bij voel. Ik heb liever niet dat voorbijgangers mij als een gestoorde door de kamer zien wapperen met mijn armen en dus dans ik ‘s nachts. Het gevolg is dat ik tegen die tijd vaak te moe ben om vol overgave te dansen. Excuses of niet, feit is voor mij dat men mij zaken heeft aangereikt en dat er geen verdere groei zal zijn vooraleer ik daar meer mee gedaan heb. Toch heb ik niet het gevoel in de steek gelaten te worden want van tijd tot tijd komen er in gewone gesprekken zinnen uit mijn mond die eigenlijk niet de mijne zijn. Het is moeilijk uit te leggen maar het lijkt op het ontvangen van de citaten alleen schrijf ik ze niet op maar spreek ze uit. Maar ik moet toegeven dat ik de mooie citaten wel eens mis. En als reactie op dat gemis kreeg ik toch weer een citaat aangereikt. Een citaat met een verdere uitdaging weliswaar. Je zit te wachten op een nieuw citaat maar je moet leren te luisteren naar datgene wat je aan anderen meedeelt. Want, je hoeft echt niet alles te onthouden wat je zegt, maar je weet zelf wel wanneer iets ook op jou van toepassing is. Je zegt tegen anderen dat het eigenlijk van generlei belang is of een boodschap van ons komt of dat een ander in de stof de boodschap aanreikt, waar het om gaat is de waarde van de boodschap. Waarom wacht je dan op citaten van ons als je zelf in staat bent een waardevolle boodschap te geven. Onlangs heb je dit trouwens nog bewezen gezien, het waren jouw woorden en het was jouw boodschap aan S… die waardevol was, zonder onze hulp, zonder onze inbreng. Vertrouwen geldt niet alleen in ons! Ja, wij waren wel aanwezig bij je verhaal over I… , dat waren onze woorden veeleer dan de jouwe, maar ook dat wist je, je herkent ons wel, eindelijk! Je weet toch de inhoud van de mandala, onlangs getekend. Waarom wil je dan dat wij dat beamen? Schrijf op wat je weet, het hoeven geen citaten te zijn. Alles is één dus ook jóúw woorden zijn onze woorden. Het is door onze interactie dat je bepaalde dingen ook ziet en weet zonder dat wij het hoeven mede te delen maar die inzichten zijn evenzeer de moeite van het noteren waard. Moeten wíj je boek schrijven of durf je het zelf? Voor altijd één Zacharias Ik gaf het al aan en in het citaat wordt er ook naar verwezen, het ontvangen en doorgeven van boodschappen verweeft zich geleidelijk aan met het “dagelijkse” leven. Misschien is dit wel wat helderweten is. Je weet sommige dingen gewoon zonder de oorsprong van dat weten te kennen, maar geldt dat niet ook voor alledaagse weetjes? Je weet dat Maxíma de vrouw is van Willem-Alexander, maar waar ligt de oorsprong van dat weten? Heb je het gelezen in de krant, zag je het op TV, hoorde je het op de radio of van iemand die je kent? Wellicht weet je dát niet meer, maar je weet dat niet meer omdat het van geen enkel belang is. Gaat het bij het weten niet enkel en alleen om de waarheid van hetgeen je weet en is de bron daarom niet van ondergeschikt belang? Per slot van rekening is alles één en dus is er maar één bron, één weten. Lekker is natuurlijk wel de uitdaging tot besluit van het citaat. Wilde ik wel een boek schrijven? Eigenlijk wilde ik alleen maar de citaten bundelen en van commentaar voorzien en toegegeven dat krijgt dan misschien wel de structuur van een boek maar was dit mijn streven? Of beter gezegd, moet ik er nu mijn streven van gaan maken? Aan het aantal vraagtekens dat ik heb ingetypt kun je wel zien dat ik het allemaal niet zo “helder” weet. Want waar moet ik beginnen met schrijven als ik geen citaat heb om me aan vast te klampen. De citaten vormden de opslag en ik hoefde alleen maar te reageren en de bal terug te slaan. Nu krijg ik de bal en moet ikzelf voor de opslag gaan zorgen. Gelukkig geeft Zacharias me nog een eerste voorzetje door me te wijzen op een mandala die ik onlangs heb getekend en waarvan ik de betekenis blijkbaar correct zelf heb doorgrond. Ik zal in het volgende hoofdstuk proberen om deze betekenis uit te leggen. Ik ga de uitdaging aan zij het met knikkende knieën. Zacharias had het over herkenning. Ik moet toegeven dat ik in een gesprek over I… (Zacharias gebruikte in zijn citaat overigens de volledige namen maar uit privacyoverweging heb ik die afgekort, maar dit terzijde) dingen vertelde , waar ik zelf nooit op gekomen zou zijn maar het was op dat moment zo helder, zo duidelijk dat ik geen moment twijfelde aan de waarde van de uitgesproken woorden. Ik wist inderdaad dat het niet mijn woorden waren, het konden zelfs niet mijn woorden zijn. Het feit dat ik ze desalniettemin gewoon heb uitgesproken zie ik als een teken van groei. Groei in vertrouwen in wat Zacharias, een andere gids of mijn beschermer me ingeeft. Nu nog groeien in zelfvertrouwen! Heb ik verder dan helemaal geen citaten ontvangen? Niet voor mezelf, nee. Wel hebben we onlangs een avondje bij ons thuis gehad met een paar mensen van Esperantia. Daarbij hebben we gewerkt met tekeningen die ik nog had liggen. Iedereen mocht een tekening (die met de afbeelding naar beneden lag) uitkiezen. Daarna hebben we twee aan twee geruild en heeft iedereen de tekening voor de ander geïnterpreteerd. Dit deden we in eerste instantie door op te schrijven wat je er in zag, erbij voelde of erbij doorkreeg. Het was voor mij duidelijk dat het schrijven op dat moment gestuurd werd, soms bekeek ik de tekening niet om er nog iets uit te halen maar puur om te zien wat ik zojuist beschreven had. De tekening en het geschrevene is meegenomen en dus niet meer in mijn bezit. Hierdoor en omdat het natuurlijk privé is wat er op papier kwam heb ik van dat citaat geen afschrift hier opgenomen. Wat ik er vast wel over mag vertellen is dat er twee gidsen in werden vermeld. Het bleek dat de vrouw wier tekening ik had uitgelegd al eens eerder van een medium gehoord had over twee gidsen. Toen de avond voorbij was, een avond waarvan ik tot het laatste moment niet wist hoe we hem zouden invullen, maar ik vertrouwde erop dat dat wel los zou lopen, heb ik mijn beschermer en gidsen bedankt en ik heb gewaagd eraan toe te voegen dat ik toch wel blijk van vertrouwen had gegeven, zowel wat de avond alsook wat het schrijven betreft. Prompt kreeg ik de opmerking: Als je vertrouwen zo groot is waarom was je dan zo verbaasd dat een ander medium het ook al over 2 gidsen heeft gehad? Een kleine terechtwijzing maar ik voelde dat hij in liefde bijna met humor werd gegeven. Het zullen niet de letterlijke woorden zijn die hierboven staan omdat ik ze niet heb opgeschreven maar de strekking klopt in elk geval en waar ik zeker van ben is het woordje ‘ander’ voor medium. Het impliceert nogal wat.
21. Zelf doen Zelf doen is eigenlijk voor de meeste dingen in mijn leven het motto, gebrek aan vertrouwen in anderen zou je dat ook kunnen noemen. Nu krijg ik de opdracht om het zelf te doen en nu blijf ik uitstellen, ik zou kunnen aanvoeren dat mijn vertrouwen in gene zijde groter is dan in mijn eigen kunnen. Je kunt ook botweg zeggen dat het gebrek aan zelfvertrouwen is. Maar ten bewijze van het feit dat uitstel geen afstel is, ga ik nu de uitdaging dus aan. Er werd me nog de hint gegeven dat ik de betekenis van een mandala, die ik toen pas had getekend, zelf wel wist.
Dit is de betreffende mandala, nu nog het verhaal. De mandala is opgebouwd vanuit het getal vijf. De “bloem” bestaat uit vijf bladen die ieder op zich weer uit vijf banen bestaan. Het patroon eromheen bestaat uit zwarte punten met vijf lijntjes daar weer omheen. Binnen dat patroon is er volgens mij geen enkel element dat perfect is uitgevoerd. Zelfs in zijn onvolmaaktheid was het een gigantische klus. En hoewel het geheel een fraai resultaat opleverde stoorde de onvolmaaktheid me aanvankelijk, totdat ik besefte dat de mandala eigenlijk een mooie afspiegeling vormde van de mensheid. Het element vijf duidt voor mij op spiritualiteit. De mens bestaat uit de vier elementen water, aarde, vuur en lucht. Het vijfde element, ook wel aangeduid als ether staat voor de ziel, de spirituele kant van de mens. Deze kant heeft ieder mens of die kant nu wordt uitgedragen of niet doet niet ter zake, wij zijn allemaal spirituele wezens die groeien (groter worden in de mandala) naarmate we dichter bij onze eigen kern en daarmee de kern van het Geheel komen. Maar “groter” of “kleiner“, geen mens is perfect en uiteindelijk wordt de schoonheid van de mandala net bepaald door het feit dat geen van allen perfect is. Het streven naar die perfectie zorgt voor harmonie, maar de afwijking van de perfectie zorgt voor de ware tekening. Elk element moet zich namelijk voegen naar de onvolmaaktheid van de andere elementen. Dit kan door te proberen de harmonie terug te brengen maar ook door het “ritme” van anderen te benadrukken en binnen het Geheel hebben beiden hun functie. Zacharias zou het waarschijnlijk eenvoudiger, duidelijker en mooier hebben verteld maar dit is mijn interpretatie, gemaakt vanuit mijn eigen onvolmaaktheid. Ik zou het wellicht korter kunnen samenvatten door te zeggen, geen van ons is perfect dus stoor je niet aan de tekortkomingen van een ander maar ook niet aan die van jezelf. Besef dat we allemaal, bewust of onbewust, streven naar dezelfde vorm van volmaaktheid en dat is waar het om gaat. En in alle onvolmaaktheid kan het geoefende oog toch de schoonheid van het Geheel herkennen, of zoals al eerder werd aangereikt door Zacharias: Oordeel dus niet als je niet het hele plaatje kunt overzien, maar vertrouw erop dat alles zijn plaats en zijn functie heeft. Ik zou nog kunnen zeggen dat “kleine” figuren ontvankelijker zijn voor fouten maar dat daar weer tegenover staat dat afwijkingen bij “grote” figuren weer meer in het oog springen. Eigenlijk wordt er niks anders aangereikt dan: Heb Compassie. Leer om te gaan met de tekortkomingen van anderen en die van jezelf, dat is alles wat er in het belang van het Al dat is nodig is. De bron van waaruit we dit kunnen heet: Liefde. Liefde voor de ander maar ook voor onszelf. Mijn eigen boek deel 1
Voorwoord
Boodschappen van gene zijde kunnen op veel manieren tot ons komen. De makkelijkste en voor iedereen direct bereikbare is via een medium. Flauw? Nee niet echt, want waarom zeg ik dit? Als een medium zeker wanneer dit een beetje erkenning heeft een boodschap doorgeeft zijn mensen die open staan voor spiritualiteit geneigd dit eenvoudig te accepteren. Hoe anders is het wanneer wij zelf het “medium” zijn. Wij denken ons dingen in te beelden, we beschuldigen onze eigen fantasie, we geloven niet dat het echt is en het ergste van alles, we leggen het dan naast ons neer. En dat terwijl een boodschap altijd een reden heeft. Moeten we dan maar allemaal er op los gaan orakelen omdat we de illusie hebben dat het wel eens een boodschap van gene zijde zou kunnen zijn? Nee natuurlijk niet. Het is goed om te leren hoe je ware boodschappen van fantasie kunt onderscheiden, maar hoe doe je dat? Simpel, door het te doen. Maar wel met anderen die weten dat je het aan het leren bent en die in hetzelfde proces verwikkeld zijn. Hier kan lid worden van een goede spirituele vereniging bij helpen omdat men daar onder gelijkgestemden is. Je mag fouten maken en minstens zo belangrijk, men zal je niet gauw voor gek verslijten. Hetzelfde proces kan echter vele vormen hebben en er is geen juiste weg net zo min als er een foute weg is, vermits we eerlijk blijven tegen onszelf en de ander. Het klinkt misschien vreemd maar door het doen leer je geleidelijk aan onderscheid te maken tussen je eigen gedachten en datgene dat men je ingeeft. Ook bij het ontdekken welke vormen voor jou geschikt zijn wil lidmaatschap van een vereniging wel helpen omdat je met veel facetten van spiritualiteit kennis kunt maken. Voor mij was het de ontdekking van de Runen die het luisteren naar gene zijde heeft versterkt. Daarvoor wist ik soms ook al dingen zonder te weten hoe ik ze wist, maar de Runen hebben me gestimuleerd om een direct contact aan te gaan. Een spel van vraag en antwoord, dat het luisteren naar dat antwoord heeft ontwikkeld. Vreemder en ook moeilijker werd het toen ik als het ware opdracht kreeg om dingen op te gaan schrijven. Zonder enig idee wat ik moest schrijven werd mij gezegd om het gewoon te doen. Hoewel ik middels de Runen gewend was geraakt aan het luisteren en converseren met iemand aan gene zijde (waarvan ik veronderstel dat het een van mijn gidsen is), was dit in zoverre vreemd omdat je geen houvast meer hebt, zoals bij de Runen wel het geval is. De stenen liggen er, ik hoef er alleen maar een verhaaltje van te maken. Mensen die kaarten leggen zullen dit herkennen. Maar gewoon een blanco papiertje en een pen ter hand nemen en vertrouwen op wat er gedicteerd wordt is toch heel anders, je kunt wat je schrijft niet verifiëren. Deze vorm van werken is overigens geen automatisch schrift. Ik ben er bewust bij (hetgeen de kans op verwarring met eigen fantasie alleen maar groter maakt) maar ergens ben ik er ook niet bewust bij. Ik zie wat ik schrijf, weet wat ik schrijf maar weet niet hoe de volgende zin eruit zal gaan zien. En het hele verhaaltje krijgt voor mij pas duidelijkheid wanneer ik het achteraf doorlees. Ik heb een stel van deze boodschappen verzameld en ga ze nu bundelen. Niet omdat ik weet waarom maar gewoon omdat het “moet”. Ik heb al een terechtwijzing gekregen omdat ik een boodschap niet genoteerd had, dus het noteren is blijkbaar belangrijk. Belangrijk voor mezelf omdat ik de boodschappen anders zou kunnen vergeten maar misschien ook wel belangrijk voor anderen. Want hoewel de boodschappen persoonlijk gericht zijn laten ze een stukje zien van een universele waarheid die voor iedereen geldt. Ik denk dat het daarom belangrijk is (of gaat worden) dat ik de boodschappen verzamel eventueel van commentaar voorzie, om duidelijk te maken waarom een bepaalde boodschap op een bepaald moment komt, om ze daarna met anderen te kunnen delen. Ik denk en ik hoop dat met name mensen die zelf bezig zijn zich op spiritueel vlak te ontwikkelen gebaat zijn bij het tonen dat je dingen soms gewoon moet doen, als men je hiertoe aanspoort. Niet voor niks gaan veel boodschappen over vertrouwen. Vertrouwen op wat je doorkrijgt maar ook vertrouwen in je eigen kunnen, een kunnen dat we allemaal hebben maar dat vaak te weinig wordt gebruikt, net door dat gebrek aan zelfvertrouwen. Het is de makkelijkste manier om boodschappen te krijgen, met behulp van dat erkende medium, maar voor je eigen groei is het veel interessanter om je eigen boodschappen te leren lezen, in welke vorm ze dan ook tot je komen en hoe je ze ook leest. Het gaat misschien niet om de boodschap maar om de groei die ermee gepaard gaat.
1. Compassie Het is niet altijd eenvoudig om een boodschap te herkennen. Vaak is er die twijfel of je dingen niet zelf verzint. Soms daarentegen is het overduidelijk. De volgende boodschap kreeg ik voor een vriend van ons wiens moeder net was overleden en waar allerhande zaken een rol spelen waar ik niet nader op in ga omdat het privé is. Heel duidelijk was in dit geval de boodschap die ik ontving. Ik kreeg door: Je moet een stukje over compassie schrijven voor E.. Mijn eerste reactie was: ja lekker zeg, en wat zou ik dan moeten schrijven. Ik kan dat helemaal niet. Om er niet gelijk tegenaan te gaan ben ik een stukje gaan wandelen. Maar in mijn hoofd zat duidelijk een tweestrijd. Mijn eigen denken gebaseerd op ik wil niet en de (ik moet toegeven liefdevolle) aandrang van “iemand” anders om het gewoon te doen. Ik kon niet was onzin en ik hoefde maar te gaan zitten en schrijven dan kwam het vanzelf wel op papier. Nu komt er nog bij dat E. altijd tweeledig tegen dit soort dingen aan heeft gekeken, hij vond het wel interessant maar ook beangstigend volgens mij. En als ik voor hem een stukje dat nota bene erg privé zou kunnen worden moest schrijven hield dat automatisch in dat ik hem dat stukje ook zou moeten overhandigen.Het is mooi om te zien hoe dingen soms werken, maar leuk, nee leuk is anders. Toch begreep ik dat ik er niet aan zou ontkomen, er werd duidelijk veel belang aan gehecht. En dus ben ik gaan zitten met kladblok en pen en het stuk schreef zichzelf als het ware.Het is een beetje een vreemde gewaarwording omdat je er wel bewust bij bent maar toch niet goed weet wat je op papier hebt gezet totdat je het later doorleest. E. heeft zijn stukje gekregen en was er volgens mij blij mee en hoewel het voor hem een specifieke lading heeft die voor anderen niet aanwezig is denk ik dat het geheel zo neutraal is geschreven dat ook anderen er hun boodschap uit kunnen halen. Het was niet de eerste keer dat ik een boodschap op moest schrijven maar het is wel de eerste keer dat ik er een afschrift van bewaard heb. Ik had voor het eerst het gevoel dat ik de boodschappen die ik kreeg moest bewaren wellicht om ze ooit te bundelen want hoewel boodschappen vaker specifiek voor één persoon of één situatie zijn, ze bevatten ook een universele waarheid die gedeeld mag worden. Daarom hier dus de boodschap over compassie: Soms krijgen we in ons leven te maken met mensen die halsstarrig aan een mening vasthouden. En zeker als die mening erg afwijkt van onze eigen opvattingen kan dit leiden tot conflicten. Wij zijn geneigd de halsstarrigheid van de ander te interpreteren als onwil. En dat wekt onze woede en maakt ons triest. Wanneer we echter in staat zijn om het niet als onwil maar als onvermogen te zien, dan kunnen wij woede omzetten in compassie. Je kunt niet boos zijn op iemand enkel en alleen omdat hij niet beter of anders kan. En compassie is geen medelijden (*), het heeft geen zin te lijden onder wat wij als andermans gebrek zien. Compassie ontstijgt medelijden, het geeft begrip voor de ander en rust in jezelf. Vanuit begrip kan dan eventueel vergeving groeien. Compassie is het zaad, begrip de plant die eruit voortgroeit. Vergeving is de bloem en het zaad zal weer compassie zijn. Zo komt wat je geeft weer bij je terug, maar in grotere mate. (*) Compassie is volgens ons woordenboek wel medelijden, maar ik begrijp het nuanceverschil dat men maakt en dat dit moeilijk in woorden te vatten is. Ik moest deze tekst schrijven, niet vanuit een gevoel dat je het verkeerd aanpakt momenteel maar vanuit het gevoel dat je net op de goede weg zit maar daarbij wel een steuntje in de rug kunt gebruiken. Bovenstaande woorden heb ikzelf nog erbij geschreven omdat ik niet wilde dat mijn briefje verkeerd opgevat zou worden maar ook omdat het zo was, de boodschap ging niet alleen over compassie maar werd ook vanuit compassie gegeven. En zo is het mooi om te zien hoe de dingen soms werken.
2. Four Mountains Annemie, een medelid van spirituele vereniging Esperantia, geeft cursussen mandala’s tekenen. Mijn vriendin Edith had zich hiervoor opgegeven en aanvankelijk vond ik dat het goed zou zijn als ze iets voor zichzelf zou doen waar ik geen deel van uitmaakte, ondanks dat me de cursus op zich best aansprak. Naarmate de startdatum dichterbij kwam werd duidelijk dat er deze keer niet veel gegadigden waren voor de cursus en dus vroeg ik Edith wat ze ervan zou vinden als ik alsnog deel zou nemen. Ik wist eigenlijk al dat ze er geen bezwaar tegen zou hebben maar toch… Ik vond het wel zo netjes. Ik heb er geen spijt van gekregen want hoewel we pas een paar maal bij elkaar zijn geweest zijn er al heel wat waardevolle boodschappen op die manier binnengekomen. De eerste de beste avond hebben we o.a. een opzet gemaakt voor een mandala die we thuis moesten inkleuren en we hebben gedaan aan wat Annemie “kleurkoesteren” noemt. Dit is een soort intuïtief tekenen binnen de cirkel van de mandala. Achteraf hebben we elkaars werk bekeken en geprobeerd te interpreteren. Over mijn mandala werd gezegd dat er een mannetje instond dat in de spiegel kijkt (naar zichzelf kijkt dus) en wat meer naar links staan duidelijk 4 figuren. Dit werd geassocieerd met het getal 4 dat numerologisch verwijst naar het verleden. Daar moest ik nog iets verwerken. En hoewel ik dit niet wil ontkennen of ontkrachten had ik het onbestemde gevoel dat die uitleg niet klopte, niet omdat er niets te verwerken valt uit het verleden (bij wie niet trouwens), maar puur uit een niet nader te definiëren gevoel. Later die avond toen we thuis waren kreeg ik meer duidelijkheid over dit gevoel door een boodschap die ik mocht ontvangen maar die ik niet letterlijk heb opgetekend. De 4 figuren zo werd mij meegedeeld stonden voor de Heersers van de Windrichtingen. Aangezien ik met de Runen in een medicijnwiel werk kon ik hier wel iets mee maar ook weer niet al te veel. De centrale figuur met de spiegel zo kreeg ik te horen was inderdaad iemand met een spiegel en betekende: durven naar jezelf te kijken door de ogen van een ander. Onderaan is ook nog een slang te zien, deze staat voor transformatie en komt wel vaker in mijn tekenwerk terug.
Bovenstaande mandala was het eerder genoemde huiswerk. Nu hij ingekleurd is, is het moeilijk voor te stellen maar de vier blauwe punten onderin vielen eerst veel minder op. Enkele dagen na de eerste mandala-avond heb ik mijn huiswerk gemaakt en de mandala ingekleurd. Toen ik ermee klaar was sprongen de vier blauwe “driehoeken” er duidelijk uit. En ik kreeg heel kort maar heel duidelijk de boodschap: Four Mountains Opgezocht in de atlas leverde dat enkel een eiland bij Alaska richting Noordpool op. Hier kon ik niks mee. Met behulp van internet leverde het begrip Four Mountains echter iets heel anders op. Het zijn de vier heilige bergen van de Navaho-indianen die het Navaho-gebied markeerden en die symbool staan voor de Vier Windrichtingen. Het verklaarde voor mij ook waarom het groen onder de bergen zo duidelijk is opgedeeld. Het gaat niet over één plaats maar over vier verschillende locaties. Wat maakt deze boodschap zo bijzonder? Ik wist al dat mijn beschermer en waarschijnlijk een van mijn begeleiders zich als Native Americans manifesteren waarschijnlijk in verband met herkenning want ik weet ook dat ik in een vorig leven zelf Native American ben geweest. En hoewel het van geen enkel essentieel belang is vraag je jezelf toch wel eens af van welke stam zijn zij of was ik. Het antwoord is niet eenduidig dat geef ik toe maar tenminste een van ons is Navaho geweest. Tevens bevestigt deze mandala de betekenis van de vier figuren in de intuïtieve mandala. Het geel in het midden zie ik als een zwaan en ook deze staat net als de slang voor transformatie, bij de zwaan duidelijk zelfs transformatie in iets mooiers. Ik kan hier enkel op vertrouwen.
3. De lijn De volgende boodschap komt voort uit de mandala-cursus. De opdracht bestond eruit één ononderbroken lijn op papier te zetten. Daarna moesten we willekeurig cirkels trekken die dan ingekleurd mandala’s zouden vormen.
Dit zijn de mandala’s die het op heeft geleverd. Allemaal dus ontstaan uit een en dezelfde lijn. De boodschap die ik er later bij mocht opschrijven is de volgende: Alle figuren komen voort uit een en dezelfde lijn. Alleen zijn wij niet meer in staat dat te zien omdat grote stukken van de lijn buiten ons waarnemingsvermogen vallen. Laat dit geen reden zijn de lijn niet te accepteren. Hij is er en verbindt ons allen. Er is geen ik en er is geen jij, er is alleen wij. Wij zijn de lijn, wij zijn het al dat is. Ondanks dat dit een aloude wijsheid is, is het voor velen nog steeds niet duidelijk. Maar zelfs voor degenen die het wel inzien is het moeilijk om hier ook naar te leven. Wees de ander in je handelen naar die ander toe, want jij bént die ander net zozeer als die ander jou is. Wij weten dat dit soms een welhaast onmenselijke mate van compassie vergt en dat dit zeer moeilijk is. Maar het zijn niet de anderen die ons steeds op de proef stellen, want als wij die anderen zijn, dan doen we niets anders dan continu onszelf op de proef stellen. Ik was niet echt happy met deze boodschap en ik weet zelfs niet goed waarom. Maar in eerste instantie heb ik het stuk vanaf Ondanks dat dit een aloude wijsheid is… eraf gescheurd. Soms noteer ik de boodschappen die ik ontvang op een kladblok dus dat ging makkelijk. Ik denk dat ik bang was voor de open deur die werd ingetrapt maar tevens besefte dat de taak die erin gesteld wordt bijna onuitvoerbaar is. Toch hoorde het bij de boodschap, vormde er zelfs de essentie van dus heb ik de plakband ter hand genomen en het weer eraan geplakt zodat ik het gelukkig nu als geheel kan neerschrijven.
4. Het zaadje
De twee mandala’s gemaakt op de cursus die wezen op de Heersers van de Windrichtingen kregen een vervolg. Aangestoken door de cursus ben ik ook thuis voor de lol mandala’s gaan maken en bij de eerste de beste kreeg ik gelijk de opdracht er een stukje bij te schrijven.
De 4 Heersers van de Windrichtingen. Één van hen heeft zich losgemaakt. De Heerser van het element water. Het element dat staat voor vertrouwen. Hij wijst erop dat er meer water (dus vertrouwen) moet zijn. Het bruin is een zaadje dat uitgelopen is. Maar het plantje verdort zonder water. Laat de kiem van vernieuwing niet verloren gaan door gebrek aan vertrouwen. Vertrouw op jezelf en vertrouw op de hulp die je krijgt. Laat je twijfel achterwege, er is voldoende bewijs geleverd. Het tekort aan water wordt door teveel aarde gecompenseerd. Maar het is slechte, dorre aarde bij te weinig water. Denk daar aan. Verlies je midden niet. Boodschappen zijn niet altijd even leuk om te krijgen maar daarom niet minder waardevol zo niet waardevoller. De avond voordat ik deze mandala tekende was zelfwerkavond bij spirituele vereniging Esperantia en daar had ik zoals al vele malen eerder de Runen gegooid. En zoals wel vaker met de Runen het geval is zeg ik dingen tegen de mensen waar ik op dat moment stellig van overtuigd ben omdat het mij door de stenen zelf wordt gezegd maar ook omdat er een weten komt van buiten af. Toch had ik de dag erna twijfels over sommige dingen die ik had gezegd, iets wat ik niet al te vaak heb. Vandaar de opmerking dat er genoeg bewijs is geleverd en dat ik de twijfels achterwege moet laten. Ik werk met de Runen in een medicijnwiel. Er zijn heel veel uitvoeringen van het medicijnwiel en er zijn ook heel veel verschillende uitleggen over de elementen. Vaak staat water voor gevoel maar in het wiel waarmee ik werk staat water voor vertrouwen en de boodschap was aan mij gericht vandaar dat het met de symbolen gebeurd die ik herken.
5. Het vreemde element In de cursus mandala-tekenen hadden we aandacht besteed aan stromen en de verschillende vormen daarvan.
Thuis heb ik ook hier weer mee geëxperimenteerd. Als je goed kijkt zie je in de blauwe driehoek vreemde krullen. Een van de manieren van stromen. De kleuren heb ik zoals wel vaker intuïtief gepakt. De tekening groeide best aardig maar met die vreemde krullen kon ik niks, ik heb ze nog net niet uitgegumd, maar verder zijn ze bijna onzichtbaar gemaakt omdat ik er niks mee kon in het totale plaatje. Daarna kwam de boodschap bij deze tekening: In de eenheid is onze verscheidenheid geworteld. Wij zijn allen verbonden, zij het niet allemaal op hetzelfde niveau. Daarom kunnen wij verbondenheid soms snel herkennen en soms is het moeilijk zo niet onmogelijk de verbondenheid te zien. Maar hoe meer we in staat zijn om het geheel te zien, om heel te zijn, hoe meer we zullen zien dat zelfs de elementen waarvan we de samenhang niet konden waarnemen er wel degelijk bij horen. Oordeel dus niet als je niet het hele plaatje kunt overzien, maar vertrouw erop dat alles zijn plaats en zijn functie heeft. Een liefdevolle groet! Deze boodschap is hoewel persoonlijk gericht natuurlijk universeel toepasbaar. Oordelen wij niet allemaal van tijd tot tijd zonder het geheel te kunnen overzien.
6. De Violette Vlam Wat is de Violette Vlam en wat betekent hij voor mij? De Violette Vlam is de essentie van een van de "zeven stralen". Net zoals een straal van zonlicht dat door een prisma passeert gebroken wordt in de zeven kleuren van de regenboog, manifesteert spiritueel licht zich als zeven stralen. Elke straal heeft een specifieke kleur, frequentie en kwaliteit van Gods bewustzijn. De violette straal is gekend als de zevende straal. Wanneer je ze aanroept in de naam van God, daalt ze neer als een straal van spirituele energie en barst uit in een spirituele vlam in je hart als de kwaliteit van genade, vergeving, rechtvaardigheid, vrijheid en transmutatie. Saint Germain is gekend als de Heer van de Zevende Straal. Elke keer als wij tot hem bidden brengt hij ons vele gaven van Spirit - zijn vreugde, diplomatie en creativiteit. Hij kan ons inspireren met zijn innovaties in wetenschap, literatuur, religie, regering, filosofie, opvoeding, healing, alchemie en andere gebieden. Dit is een definitie die ik vond op internet en geeft in grove lijnen aan wat de Vlam kan inhouden. Ik gebruik de Vlam op diverse manieren en een ervan heb ik symbolisch getekend in een mandala. (http://users.telenet.be/freesoaring_eagle/violetflameNL.htm)
Hierbij verbind ik me met moeder Aarde (de Gaia-energie) via het wortelchakra en ik verbindt me middels het kruinchakra met de kosmische energie. De energie van moeder Aarde adem ik in als een blauwe stroom die ik in mijn binnenste laat kristaliseren. Bij het uitademen via het kruinchakra laat ik een gouden regen om mij heen dwarrelen. Dan adem ik via ditzelfde kruinchakra kosmische energie in die stralend oranje-rood van de warmte is. Bij het uitademen laat ik alle negatieve energie via het wortel kanaal verdwijnen naar moeder Aarde die ik vooraf gevraagd heb of ik dit mag doen en of zij de energie wil transformeren naar positieve energie die ik dan weer inadem. Deze cyclus herhaal ik een paar maal om alle negativiteit kwijt te raken. Vervolgens verbind ik de energie van Gaia met de Kosmische energie en de Violette Vlam begint te branden. Als hij brandt laat ik hem groeien als een soort bal van vuur totdat ik omgeven ben door de Vlam en vraag om reiniging en bescherming. Daarna komt uiteraard nog een afsluiting. Deze methode werkt goed voor mij.
Er zijn veel manieren om de Vlam te gebruiken maar daar gaat het hier nu niet om, het gaat hier enkel om een beter begrip van de boodschap en van de symbolen in de mandala.
Gebruik de Violette Vlam om jezelf te reinigen, om jezelf energetisch op te laden, om jezelf te beschermen. Maar gebruik de Vlam ook om naar anderen uit te stralen. Neem je naasten mee in die bescherming, straal je energie uit naar hen, laat de Vlam zijn reinigende werk zo ook bij anderen doen, maar vraag het “Al dat is” de “Grote Geest” of het mag in de naam van het licht en vraag daarbij of de Vlam anders anderen mag raken die het wél mogen ontvangen, zo gaat niets van de Heilzame werking verloren.
Vorm de cirkel: ontvang – neem op – straal uit.
Een stralende groet.
7. Licht en schaduw Soms krijg je wel eens een boodschap waar je dan verder niets mee doet. Waarom niet? Je vindt hem te klein, je bent op dat moment te moe, je ziet het belang ervan niet zo in…. duizend redenen weten we te verzinnen mocht dat nodig zijn. Een van de redenen is toch ook altijd weer twijfel, vandaar ook zoveel boodschappen over vertrouwen natuurlijk. Ik weet dat ik soms twijfel en herken die twijfel vaak ook bij anderen. Het is dan ook op zijn minst opmerkelijk te noemen dat je soms een terechtwijzing krijgt over iets dat je genegeerd hebt. Want behalve terechtwijzing is het ook bewijs dat je eerdere ingeving niet iets uit je eigen fantasiewereld was. Zo ook in de boodschap bij deze mandala.
We hebben het al eerder gezegd, maar dat heb je niet opgeschreven toen, dus nogmaals. Hoe sterker het licht des de donkerder lijken de schaduwen. Dat maakt de weg zo moeilijk. Ontken het donker niet, maar probeer er licht te brengen want alleen ín “Het Licht” zelf ontbreekt de schaduw. Schrik dus niet van de schaduwen die je herkent, zij zijn enkel een teken van het groeiende licht. Verspreid het!
Ik krijg het verwijt dat ik het eerder niet had opgeschreven en dat klopt, maar ik weet wel in verband waarmee ik deze boodschap kreeg. Namelijk na het inkleuren van bovenstaande stromingsoefening. Waarom ik de boodschap opnieuw kreeg bij de andere mandala weet ik niet, want ik moet toegeven dat de essentie in de stromingsoefening veel duidelijker naar voren komt. Zie het geel als het licht dat naarmate het zwakker wordt steeds meer oranje kleurt en zie het blauw als de schaduwen die sterker worden naarmate ze dichter bij het licht komen. De boodschap geeft aan dat ik groei, maar die groei tekent ook mijn schaduwkanten (en wie heeft die niet?) sterker voor mij uit. De boodschap waarschuwt ook tegen het ontkennen van die kanten. Door ontkenning gaan ze niet weg, ze gaan enkel weg als je ook licht in de schaduw weet te brengen. Boodschappen klinken vaak zo eenvoudig, maar ze in praktijk brengen is toch echt andere koek, zoals de meesten van ons wel weten.
8. Sardonyx Een vriend van ons heeft me een tijdje geleden laten weten dat hij niks meer kon ruiken en dat ook zijn smaak sterk achteruit ging. Medisch was er niets aan te doen en hij heeft, ondanks dat hij daar niet zo in gelooft, in het verleden wel eens jaspis gedragen tegen deze kwaal. Echter zonder resultaat. Mijn gevoel zei me al direct dat jaspis hier niet de aangewezen steen voor was en op de een of andere manier ben ik bij sardonyx uitgekomen. Mijn gevoel, en dat is toch een belangrijke graadmeter, zei me dat deze steen wel goed voor hem zou zijn. En hoewel het tijd en moeite kostte om sardonyx te bemachtigen, is het me wel gelukt. Ik heb hem de steen onlangs pas gegeven dus of er verlichting komt is nog niet te zeggen. In elk geval sprak ik tegen mezelf de hoop uit dat het zo mag zijn. Maar precies daarom kreeg ik de volgende boodschap die ik op moest schrijven. Je hebt voor jezelf vandaag hoop uitgesproken. Hoop dat het cadeautje dat je hebt gegeven zal doen wat ervan gezegd wordt. De intentie van het cadeau is goed, maar de hoop niet. Mensen zien hoop als iets positiefs. Er is altijd nog hoop. Maar hoop is niet meer en niet minder dan gebrek aan vertrouwen. Als men ergens volledig op vertrouwt bezigt men het woordje “hoop” niet. Vertrouwen is een basis waarop men kan bouwen. Hoop niet! Laat dus alle hoop varen en vertrouw, want onthoud dat gedachten creatieve energieën zijn. Nogmaals in andere woorden, vertrouwen creëert dat wat men wenst te bereiken. Hoop creëert niets. Je begon goed, je begon met vertrouwen, dat vertrouwen heb je ook meegegeven, buig het nou niet om in hoop, maar houd je vertrouwen. Zacharias Het is voor het eerst dat na een citaat ook zo duidelijk een naam ter ondertekening kwam. Ik weet niet of de spelling ervan correct is en ik weet niet wie Zacharias is. Wel dacht ik dat een van de Profeten uit de Bijbel die naam droeg. Nieuwsgierig genoeg heb ik dat opgezocht in het Oude Testament. Zakarias was een profeet en één van de dingen die hem klaarblijkelijk bezighielden was Godsvertrouwen. Het is geen bewijs dat het dezelfde Zacharias is maar ik vond het op zijn minst wel opmerkelijk, vandaar dat ik het hier opschrijf. Behalve bij deze laatste boodschap waar zo overduidelijk een naam onder werd gezet weet ik niet wie mij de boodschappen geeft. Is het een en dezelfde, zijn het er meer? Ik dacht altijd dat ze van mijn beschermer of mijn gids kwamen maar de gids die ik heb mogen leren kennen en mijn beschermer manifesteren zich altijd als indianen (hoewel ongepast vind ik indianen toch beter klinken dan Native Americans, zie het maar als geuzennaam). Zacharias klinkt verre van indiaans dus mijn nieuwsgierigheid is weer geprikkeld.
9. Terechtwijzing Ik had net het voorafgaande allemaal ter correctie doorgelezen toen ik een behoorlijke veeg uit de pan kreeg. Het begon als boodschap en werd een citaat, toen ik vond dat ik moest opschrijven wat mij werd medegedeeld aangezien het een gevolg was van mijn eigen verbazing. En hoe zit het dan met het Jodendom? Ben je vergeten dat je oorspronkelijke interesse bij de Kabbala lag? Las je al niet graag boeken geschreven door en over joden? Denk aan de lijn. Alles is één ook al zie je het niet. Het een sluit niet het ander uit maar vult het aan. Wij zijn één. Wij zijn noch indiaan noch jood noch welk stigma dan ook. Wij zijn groter dan dat. Dus verbazing is ongepast. Je weet beter! Zacharias Anders dan anders ging ik de dialoog aan. Ik ben ervan overtuigd dat entiteiten en daarmee ook wij mensen als stammen samen horen. Daar vroeg ik dus ook naar. Ja, stammen bestaan maar de stammen reizen. Net als het individu willen de stammen groeien. Daarom kennen wij vele fases, daarom ook zijn wij groter. Met liefde. Ik kreeg de indruk dat hij probeerde mij op mijn gemak te stellen door er Met liefde aan toe te voegen. Ik begreep wat er met reizen werd bedoeld, men had net zo goed kunnen zeggen dat we én indiaan én jood en whatever zijn. Dat dacht ik, maar je gedachten zijn voldoende voor communicatie en dus kreeg ik nog een aanvulling. Stammen zijn niets anders dan entiteiten die karmisch met elkaar verbonden zijn. Zo kunnen er leden bij komen maar ook afvallen. En ja, ik had ook kunnen zeggen dat we én indiaan én jood én willekeurig welke andere groepering zijn, dat is juist. Ik bedacht me dat de oorspronkelijke formulering met noch in plaats van en eigenlijk correcter was want aan gene zijde zijn we noch het een noch het ander maar ergens zijn we ook de som van alles. Dus ook dat is juist. En wat ook juist is, is dat ik inderdaad beter wist. Een terechte terechtwijzing dus.
10. Patronen Ik ben dankbaar voor het feit dat er zoveel boodschappen binnen mogen komen, ondanks de eeuwige twijfel of het wel zuiver is. Toch zou ik nog dankbaarder zijn als ik er meer controle over zou hebben. Zodra ik met de runen aan de gang ga is het niet altijd even eenvoudig om extra informatie van gene zijde te mogen ontvangen maar het lukt meestal wel. Ik vraag om hulp en ik heb de indruk dat men die hulp graag geeft. Maar met de spontane boodschappen ligt het heel anders. Ze komen als je het niet verwacht, zonder erom te vragen zijn ze er gewoon. Alhoewel ik wel al eens om uitstel heb gevraagd zodat ik pen en papier kon pakken hetgeen me toen gegund werd. Omgekeerd lukt het me echter niet. Daarmee bedoel ik dat ik soms een mandala teken die ik dan zelf best mooi vind en waar ik veel energie in heb gestopt maar waar ikzelf geen boodschap uit kan halen. Als ik dan vraag om hulp komt er niets. Dit is jammer, maar voor het moment is het gewoon niet anders. Ik vertrouw erop dat onze conversatie zich nog wel verder ontwikkelt, per slot van rekening gaat het erg hard de laatste tijd en mag en wil ik dus zeker niet klagen. Onlangs heb ik een stel mandala’s getekend die ik erg geslaagd vond maar behalve mooie plaatjes leverden ze me niets op. Het waren mandala’s met pietepeuterig kleurwerk en best arbeidsintensief. Daarom had ik op een gegeven moment wel weer behoefte om me iets meer te laten gaan, minder nauwkeurig meet-, teken- en kleurwerk. En prompt kreeg ik daar wel weer een boodschap bij. Voor iemand die gelooft in magie, het werken met energie, energie die je ergens in moet steken om het er op een getransformeerde manier weer uit te halen is dit enigszins onthutsend. De energie die ik in deze mandala heb gestopt staat in geen verhouding tot de energie die ik in andere mandala’s heb gestoken en toch krijg ik hier wel weer een mooie boodschap bij. Misschien moet ik niet zo beperkt denken en is het de energie gestoken in de voorgaande mandala’s of zelfs alle energie tot nu geïnvesteerd in het spirituele, die hier pas naar buiten komt. Hoe het ook zij, de ontvangen boodschap wijst erop dat wij onze eigen beperkingen deels aan onszelf te wijten hebben. Ik zie dit niet als verwijt maar veel meer als een handreiking van gene zijde. Een soort wegwijzer om verder te groeien als het ware. Menselijke hersenen zijn tamelijk traag. Om tijd te winnen denken ze in patronen. Dit heeft zijn voordelen, want met slechts en klein deel van het patroon kunnen de hersenen het beeld compleet maken. Maar dit voordeel vormt tevens de beperking van de mens. Men is verleerd om voorbij de patronen te kijken. Soms vult men iets aan dat er niet is maar veel erger is het dat men niet meer ziet wat er wel is enkel en alleen omdat het buiten de geijkte patronen valt. Om helder te kunnen zien moet men echter voorbij de patronen kunnen kijken. Open je ogen en ZIE! Durf los te laten wat je kent en kijk eraan voorbij, pas dan zul je helder kunnen zien. Zie dat materie energie is en je zult zien dat “gene zijde” en de “materiële wereld” één zijn. Er is geen hier en daar. Alles is hier en nu. Zacharias
Ik vind dit persoonlijk een mooie boodschap. Zoals meestal met boodschappen het geval is klinkt het allemaal eenvoudig maar zal het veel minder eenvoudig zijn dit in de praktijk te brengen. Maar het geeft vertrouwen voor de toekomst (bijna had ik hoop geschreven maar hoop creëert niets, dus ik leer).
11. Compliment
Soms heb je wel eens het gevoel dat je van gene zijde links en rechts om je oren krijgt. Ik heb al geschreven over terechtwijzing en zo voelt het ook. Maar soms krijg je ook gewoon een steuntje in de rug of zelfs een regelrecht compliment. Ik had bovenstaande intuïtieve mandala getekend en vraag me niet om een nadere uitleg want die kan ik niet geven omdat ik niet zou weten hoe ik het moest uitleggen, maar ik zag in de mandala de materiële en onmateriële wereld door elkaar. Er is geen hier en daar er is enkel hier en nu. Dat was wat ik zag. Een mooie bevestiging van een eerdere boodschap dus. Toen kwam de boodschap die ik hierbij mocht optekenen. Wij zijn er niet om je proces te bepalen, wij mogen echter wel ondersteunen, temeer daar wij onderdeel zijn van het proces. Je ziet het dus goed in deze tekening. Je ziet nu dat onze werelden één zijn. We weten dat je meer wilt, maar je weet zelf wie die deur open moet maken. Er is geen aanwijzing er is alleen bevestiging in deze boodschap. Hoewel wij niet zo gesteld zijn op bevestiging want deze is alleen nodig bij twijfel. Beschouw dit als een cadeau omdat je niet twijfelde. Wij zijn er niet uitsluitend om je op je vingers te tikken, wanneer wij dat doen, vergeet dan niet dat dit uit liefde gebeurt en nooit uit haat. Wij zijn uit naam van het Al dat is. Ons enige streven is te leven naar de Universele wetten en indien het jouw keus is dan helpen we ook jou om die weg te gaan. Een liefdevolle groet. Gelukkig geen terechtwijzing zou je dan zeggen en toch, ik kon er niet onverdeeld blij mee zijn. Natuurlijk begreep ik dat het goed bedoeld was, heel goed zelfs. Een mooie boodschap toch!? Wellicht ben ik een vreemd wezen maar het voelde desondanks niet echt lekker, terwijl ik niet kon aangeven waarom niet. Daarom kreeg ik nogmaals contact alleen had ik alle spullen al opgeruimd en heb ik het niet letterlijk op papier gezet maar de strekking was het volgende: Waarom heeft een compliment zoveel meer impact dan een terechtwijzing? Deze vraag of beter het antwoord daarop is zeer persoonlijk en hoef ik niet op te schrijven maar het heeft me wel aan het denken gezet. Ik heb dit ondanks dat het antwoord op die vraag erg persoonlijk is wel vermeld omdat er meer van die vreemde wezens zoals mijzelf rondlopen die ook niet zo makkelijk met een oprecht compliment om kunnen gaan. Voor hen misschien ook een aanleiding om eens bij zichzelf te rade te gaan waarom dat zo is. Schrik dan niet van je eigen antwoord.
12. Schoonheid Al voor ik de mandala uit het vorige hoofdstuk tekende was ik begonnen met de mandala die hieronder staat afgebeeld. Een mandala waar veel tijd in is gaan zitten wat je aan het eindresultaat geeneens zo kunt aflezen. Hoe het ook zij, onder het tekenen en kleuren kwam er van alles en nog wat bij me op wat de tekening zou kunnen betekenen. Van alles en nog wat, behalve de boodschap die ik mocht opschrijven toen hij eenmaal klaar was. Het maakt wel weer duidelijk dat we zelf in staat zijn om van alles en nog wat te verzinnen maar een “echte” boodschap herken je dan wel weer op het moment dat hij komt.
Hoezeer mensen ook hun best doen om van buiten mooi te zijn, de zuivere kleuren zitten van binnen. Toch werpen jullie doolhoven op zodat niemand bij die mooie kern kan komen zonder daar moeite voor te doen. Waarom? Jullie lijken wel beschaamd voor jullie eigen pracht. Jullie pralen liever met zaken die niet van jezelf zijn dan dat jullie je eigen schoonheid durven laten stralen. Besef dat die schoonheid energie is. Laat die energie vrijelijk trillen en je zult zien dat anderen vanzelf open zullen bloeien. Scherm niet af maar stel open zodat jullie energieën kunnen samensmelten en je zult ervaren dat de som der delen verbleekt bij het geheel. Vol liefde gegroet. Na dit citaat bleven de woorden “he who dances on clouds” en “clouddancer” door mijn hoofd spelen, maar het was veel meer alsof het vóór clouddancer dan ván clouddancer was. Ik kreeg dit niet helder en dus heb ik in elk geval maar niet ondertekend met een van beide. Zoals ik altijd doe na het schrijven van een boodschap heb ik hem rustig doorgelezen om te zien wat ik op papier had gezet en daar mijn gedachten over te laten gaan. Toen kreeg ik de “opdracht” om nog iets op te schrijven. Voor het eerst was het een citaat in het engels. Return to Monument Valley And face your anxiety Become the Clouddancer You have been before. Wat moet ik hier nu weer mee? Anxiety is verlangen, dat wist ik maar anxiety is ook angst. Gebruikelijker zou dan echter zijn face your fears, dus vroeg ik welke betekenis er hier bedoeld werd. Het antwoord was dat dat aan mij was om uit te vinden. Ik ken Monument Valley uiteraard van foto’s, en ik moet toegeven dat het landschap en alle daarop lijkende landschappen een prettig gevoel teweegbrengen. Maar moet ik nu echt een reis naar Amerika gaan boeken? Vliegangst is een groot woord, ik heb al vaker gevlogen maar als het enigszins gaat blijf ik liever op moeder aarde en een vlucht naar Arizona zou dus al een anxiety kunnen worden genoemd. Maar zelfs als ik zou gaan wat moet ik daar dan? Moet ik iets worden dat ik in een vorig leven al ben geweest? Waar ligt het groeiproces daarin? Of moet ik het symbolisch zien? Wat is een clouddancer? Of is het een naam? Vier lullige regeltjes en een wereld vol vragen.
13. Clouddancer Opnieuw kreeg ik na het doorlezen van de laatst toegevoegde hoofdstukken de aanwijzing, eigenlijk zelfs meer de uitdaging om een citaat op te schrijven. Om de een of andere reden spookte de hele tijd beelden van het werken met een steen-spiraal door mijn hoofd. Ik heb hierover gelezen maar er werd nu een eigen invulling aan gegeven. Ik vertel dit om twee redenen. Ten eerste omdat ik denk dat hetgeen in het citaat met “de goede weg” wordt bedoeld, hiermee samenhangt, ten tweede omdat op de cover van het boek waarin ik over het werken met zo’n spiraal heb gelezen, een afbeelding staat die zeer wel in Monument Valley kan zijn gemaakt. Dus moet ik misschien niet letterlijk naar Monument Valley maar moet ik iets gaan doen met eerdere ideeën, opgedaan na het lezen van dit betreffende boek, “Genezing volgens het medicijnwiel” van Marielu Lörler.
Je houdt je bewust van de domme. Je weet best wel wie de Clouddancer is. En misschien is het niet de bedoeling om een groeiproces over te doen. Nooit erbij stilgestaan dat er wellicht iets voltooid dient te worden. Monument Valley speelt daar een rol in en je zit op de goede weg. Je hoeft niet groot te denken om iets groots te bewerkstelligen. Begin klein en wordt de Clouddancer die je ooit was. De opmerking “bewust” deed pijn want als het werkelijk zo bewust was hadden zich niet al die vragen aan mij opgedrongen. Toch moet ik toegeven dat vanaf het begin beelden van de adelaar opdoken. Ik heb iets met adelaars en buizerds. Symbolisch staan deze vogels voor de zieners. Vanaf de grote hoogte waarop zij vliegen overzien zij veel meer dan enig ander levend wezen en zij overzien niet alleen, zij zien dingen scherp. Al weer geruime tijd geleden heb ik van Petra, een bevriend medium alhoewel zijzelf een hekel heeft aan dat woord, ter afsluiting van een cursus intuïtief tekenen, door haar gegeven, een tekening gekregen van een gesloten oog. De boodschap erbij was duidelijk: ik was een ziener, maar ik had mijn ogen nog gesloten. Ik moest mijn ogen openen en (opnieuw) leren te zien. Kreeg ik trouwens niet onlangs van Zacharias nog de boodschap, open je ogen en zie? Boodschappen zijn altijd heerlijk eenvoudig, niet waar? Ik was dus Clouddancer (weet nog steeds niet of het een naam is of enkel een mooie term voor mijn gevederde vrienden) en moet dus opnieuw Clouddancer worden. Wellicht frappant in deze context is dat een ander lid van Esperantia, René, met betrekking tot mij de naam White Eagle heeft doorgekregen, een zeer spiritueel opperhoofd waarnaar zelfs een beweging is genoemd. Alleen was White Eagle geen Navajo maar een Ponca. Maar of dat veel te zeggen heeft weet ik niet. In het hoofdstuk over Four Mountains schreef ik al dat waarschijnlijk minstens één van ons Navajo was maar dat betekent niet dat we allen Navajo waren. Verhuizende stammen of niet, de indianen blijven langs komen. Nog een klein detail is dat het embleem dat de White Eagle Lodge gebruikt, een witte Davidsster is. Al lang voordat René met White Eagle op de proppen kwam gebruikte ik een soort van Davidsster, met nog een extra punt in het midden weliswaar, als ritueel figuur bij mijn dagafsluiting. Ik bedank in dit ritueel de Grote Geest (het Al dat is), de Godin en de God (symbolen van de eerste vorm van dualiteit), mijn beschermer en mijn begeleiders en alle voorouders voor de dag die is geweest. Ik doe dit altijd ongeacht of het een “goede” dag was of niet, in alles zit een leerproces en dus bestaan er geen slechte dagen, volgens mijn bescheiden mening. Hetgeen niet wegneemt dat een “mindere” dag me best kribbig kan maken, ik ben ook maar een mens en derhalve niet perfect (anders was ik niet hier, toch?)
14. Troost
Sterven is inherent aan het leven. We weten dit allemaal maar we staan daar niet altijd bij stil, en dat is goed zo want teveel met de dood bezig zijn leidt ertoe dat we wel eens konden vergeten te leven.
Desalniettemin wordt ieder van ons van tijd tot tijd geconfronteerd met de eindigheid van het leven zoals wij het kennen. Onlangs gebeurde dit ook weer in mijn eigen kennissenkring en hoewel ik weet dat de dood niet het einde is, besef ik dat het verlies van dierbaren altijd pijn doet. Ik heb haast ongemerkt aan “degenen om mij heen” waaronder dus Zacharias gevraagd welke woorden van troost ik hierbij het beste zou kunnen uiten. Be carefull what you ask for, you just might get it. Zo ook hier, het antwoord kwam maar het is een antwoord dat wel eens als verwijt zou kunnen worden gezien want wederom wordt er gehamerd op vertrouwen. En toch is de boodschap mooi en begrijp ik helemaal wat ermee bedoeld wordt, het is niet bedoeld als verwijt maar als oprechte troost. Ook deze boodschap kwam weer bij of beter gezegd na het tekenen van een mandala. Een heel ijle tekening waarin ik de cyclus van reïncarnatie zie.
Elke dood is een geboorte, elke geboorte is een dood. Toch zijn mensen blij bij een geboorte en bedroefd bij een overlijden. De droefenis komt echter voort uit hechting. De onthechting doet pijn. Alleen met vertrouwen bereik je de staat van ware berusting die bestaat uit de wetenschap dat deze onthechting slechts van tijdelijke aard is, er is altijd het weerzien zelfs met hen die het karmisch wiel eindelijk ontstegen zijn, zij het op een wijze die het menselijk bevattingsvermogen te boven gaat. Dus als je zocht naar troostende woorden voor een overlijden dan is er slechts één sleutelwoord Vertrouwen!
Zacharias, in liefde 15. Dans! Edith geeft reiki (althans een beetje reiki en een beetje van haarzelf zoals zij het zegt) en sommige van de mensen die daarvoor langs komen kennen we al langer en dan vind ik het wel gezellig om daarbij te zijn. Niet tijdens de reiki zelf, maar wel bij het geklets voor- en/of achteraf. Tijdens de reiki zelf wil ik dan van tijd tot tijd wel eens wat tekenen (als er geen andere klusjes gedaan moeten worden).
De onderstaande mandala is er een die in elk geval het begin van zijn bestaan kende ten gevolge van zo’n reiki behandeling.
Waarom haal ik die reiki erbij, wat doet het ertoe wanneer en waarom je een tekening maakt?
Allereerst, voor degenen die niet weten wat reiki überhaupt inhoudt, reiki is een behandeling in het energieveld van een persoon met behulp van de universele (kosmische) energie, ten einde een betere energiebalans teweeg te brengen. Met alle positieve gevolgen van dien, zij het dat er soms ook vastzittende emoties los kunnen komen (hetgeen op zich natuurlijk ook positief is maar wel heftig kan zijn). Als ik zit te tekenen zit ik eigenlijk direct onder de kamer waar Edith haar behandelingen geeft, en de laatste tijd pik ik wel eens van die emoties die vrij komen op, met name wanneer deze echt heftig zijn. Onderstaande mandala heeft niks met heftigheid te maken maar ik heb wel de indruk dat de energie die stroomt tijdens de reiki zich in deze mandala manifesteert.
Ook de boodschap gaat over energie dus…?
Zie voorbij de patronen, zie de patronen achter de patronen en zie daar weer aan voorbij.
Zie hoe alles energie wordt, zie hoe alles één wordt. Zie! En pas als je het ziet zul je in staat zijn het te ervaren. Ga voorbij het kijken en zie. Kijken gebeurt in de hersenen en is daarom sterk verbonden met het denken, om te zien moet je het denken dus los laten. Het denken brengt alles terug tot patronen.
Durf los te laten en de werkelijkheid waar te nemen.
Dans! Zacharias Ik ben nooit zo’n danser geweest en zal dat ook niet zomaar worden. En toch voel ik wat hier bedoeld wordt en dat het niet symbolisch is maar dat ik echt moet dansen, geen ballroom en ook geen disco of ballet, maar dansen om de energie te voelen, niet de energie die het kost maar de energie die we zijn. Theorie kan handig zijn om te voorkomen dat je het wiel voor de zoveelste keer uitvindt, kennis van anderen kan je inzichten geven en je stimuleren. Maar de diepste kennis verkrijgen we door te ervaren. Geen voorstelling kan tegen ervaring op. En ik denk (vrees) dat dit precies is waar men hier op aan stuurt. Doen, gewoon doen, dat is op zich een goede boodschap die ikzelf ook wel vaker geef, maar met mijn danskunde en ik vrees ook mijn conditie dat het doen hier niet eenvoudig zal worden. Maar hé, je bent een Clouddancer of je bent het niet!
16. Groei Ik heb al eerder vermeld dat ik mandala’s heb getekend die ik persoonlijk best geslaagd vond, veel tijd kostten ook om ze te maken en waarbij je dan hoopt dat al die moeite beloond wordt met een mooie boodschap, maar helaas, noppes. Totdat ik onlangs de boodschap kreeg dat mijn geometrische mandala’s een oefening van geduld waren. Ik moet toegeven dat ik soms tot diep in de nacht heb zitten kleuren omdat ik nieuwsgierig was naar het eindresultaat. Zodoende ben ik ervan overtuigd dat ik inderdaad nogal ongeduldig ben, zodat ik besloot maar weer eens een “geometrische” mandala te gaan maken. Overigens is het wellicht de moeite van het vermelden waard dat ik me ook bij het maken van deze mandala’s sterk laat leiden door wat me wordt “opgedragen”, zowel wat vorm als wat kleuren (en de volgorde waarop deze worden aangebracht) betreft. Vergis je niet veel vakjes zijn vaak wel drie tot vier keer gekleurd voordat de tekening af is en hierdoor verandert het uiterlijk van de mandala continu, hetgeen mijn nieuwsgierigheid naar het eindresultaat wellicht iets beter verklaard. Het hele proces is gebaseerd op (jawel daar is het weer) vertrouwen van mijn kant dat het wel goed zal komen. Toen ik dus opnieuw besloten had me over te geven aan het tekenen van zo’n geometrische mandala, deed ik dat met in mijn achterhoofd het idee van oefening in geduld. Allengs begon ik echter te beseffen dat ik vroeger wel geduld kon opbrengen voor bepaalde zaken, veel geduld zelfs. Ergens in mijn leven is er dus iets veranderd waardoor dat dit niet meer zo is. Ik heb mijn geduld letterlijk verloren, maar waardoor? Ik sta op het punt om in te typen dat ik het antwoord nog niet weet en net op dit moment besef ik dat ik te ver van mijn kern ben geraakt. Ik heb ooit mijn midden verloren maar weet wel dat ik op weg ben het terug te vinden. Kippenvel staat er op mijn armen van dit zowel negatieve alsook positieve inzicht. Plotseling begrijp ik de laatst gemaakte tekening ook beter.
Maar alvorens ik daar op in ga zal ik eerst de boodschap vermelden. Je weet onderhand wel dat onze boodschappen nooit datgene worden wat je ervan verwacht. Dus geen boodschap over geduld, mede omdat je die les nu al zelf hebt geleerd. De tekening die je hebt gemaakt laat zien hoe je ontwikkelt. De afgebakende vierkanten staan voor verstarring en de cirkels voor groei. Je groeit een stukje en dan verstar je noodzakelijkerwijs om alles te verwerken wat verwerkt dient te worden, en dan is er weer ruimte voor groei. Alleen zie je altijd alleen de verstarring omdat deze zo duidelijk is. De groei die veel geleidelijker gaat is veel moeilijker te herkennen hierdoor. Besef dus dat op de momenten dat er geen duidelijke verstarring is er derhalve sprake is van groei. Wij groeien samen en zullen ooit samen bloeien, in liefde Wat ik nu plotseling besef? De groei is niet van klein naar groot, dus van binnen naar buiten, maar precies omgekeerd. Ik groei verder naar mijn midden, ik ga naar mijn kern, mijn essentie noem het hoe je wilt maar dat is waar de feitelijke groei zit. Het correspondeert ook veel meer met de werkelijkheid. In het begin maak je grote vorderingen (waar niets is, is iets al veel zal ik maar zeggen) maar zijn de fases van verstarring ook groter omdat de verwerking meer tijd vergt (alles is nieuw). Verder in de groei zijn de stappen wellicht minder opzienbarend maar worden ze wel sneller verwerkt waardoor de ruimte voor verdere groei ook sneller ontstaat. Onder mijn monitor staat een thermometer die aangeeft dat het 22,4 ° C is maar nog steeds staat het kippenvel op mijn armen en behalve de aanwezigheid van degenen die vaak bij mij zijn weet ik geen reden te verzinnen waarom. De boodschap is mooi, het inzicht is mooi en toch voel ik een enorm verdriet maar weet niet goed waarover, behalve dat het samenhangt met dat verloren midden. Wellicht is het het besef dat je zoveel verder had kunnen zijn in je groeiproces… Ik weet het echt niet.
23 gennaio diverse nummers EBP toegevoegdZoals beloofd enkele nummers van mezelf onder de naam EBP toegevoegd aan de muzieklijst. De stijl varieert en geeft in het geheel wel een aardige indruk van hetgeen ik onder die naam heb gedaan. Ik besef dat er nogal wat nummers ontoegankelijk zijn maar laat je dat niet ervan weerhouden eens een ander stuk te beluisteren, zoals gezegd de diversiteit is groot (waarschijnlijk zo'n geval van kracht en valkuil, maar ik ben me gaan beperken in de hoop op meer diepgang
 )Nummers van Noir-sur-noir volgen nog t.z.t.
Voor de lange nummers van 'De Reis' heb ik vooralsnog geen oplossing, maar komt tijd komt raad en dan is er nog dat altijd weer terugkerende woordje
VERTROUWEN
Lieve mensen, door problemen met de site waar ik mijn eigen muziekjes heb geparkeerd om ze toegankelijk te maken via deze site was ik genoodzaakt te zoeken naar een andere oplossing. Elk nadeel heb z'n voordeel want ik heb een site gevonden waar files tot 100 MB op kunnen. Hierdoor heb ik het werk van "De Reis" ook kunnen uploaden.
De links zijn verplaatst naar deze andere "parkeer" site en werken dus weer. De links zijn aangepast (verhuisd naar een andere host) en dus weer actief! 21 gennaio MuziekIn het verleden hoorde je bij het opstarten muziek van EBP. Dit is een van de namen waaronder ik muziek op CD heb gezet, voor mezelf en enkele vrienden. Naast EBP heb ik CD's gemaakt onder de naam noir-sur-noir en de laatste tijd onder de naam 'de Reis'. Deze laatste CD's zijn veel meditatiever van aard maar helaas zijn de nummers zo lang dat ik nog niet weet hoe ik ze toegankelijk moet krijgen via internet. Zelfs tot mp3 gecomprimeerd blijven ze erg groot. De site die ik gebruik om de muziek te parkeren staat een maximale lengte van 10 MB toe en voor een half uur en soms zelfs ver in de 70 minuten muziek moet je zo sterk comprimeren dat het niet meer om aan te horen is. Maar ik blijf zoeken naar oplossingen. Enkele kortere nummers zal ik binnenkort wellicht onder het muziek hoofdstuk plaatsen. Dit wordt wel zichtbaar als het zover is.
Een stralende groet aan alle bezoekers van mijn space!
16 gennaio RUNENCURSUS
Mijn naam is Jean. Bij de profielschets staan al diverse van mijn interessegebieden vermeld. Mijn belangstelling gaat eigenlijk uit naar alles op het gebied van spiritualiteit, waarmee ik niet zeg dat ik ook alles klakkeloos geloof. Ik heb mijn eigen weten van waaruit ik alles bekijk. Ik wil hier ook niet beweren dat die dingen waar ik weinig geloof aan hecht niet waar zijn, iedereen heeft zijn eigen manier van visualiseren en dat werkt naar twee kanten. Van Gene Zijde (wat op zich al zo'n vage term is) laat men ons dingen zien in een taal die voor ieder individu anders is. Zodoende kunnen vele waarheden naast elkaar bestaan. Maar ik dwaal af. Wat doe ik persoonlijk op dit gebied? Ik zou mezelf runenmeester kunnen noemen ware het niet dat ik zo'n hekel heb aan die term. Ik werk (samen) met de runen. En ik doe dit met een door mijzelf ontwikkelde combinatie. Ik maak gebruik van een sjamanistisch medicijnwiel en de meest oorspronkelijke betekenis van de runetekens. Ik doe dit thuis voor mensen, ik doe dit op parabeurzen maar enkel op niet commerciële basis en ik doe dit bij de spirituele vereniging Esperantia uit Beek (L). Omdat ik weet dat dit systeem werkt en niet alleen voor mijzelf geef ik ook cursus hierin. Zo'n cursus duurt 5 avonden en ik werk ook hier niet voor een vast bedrag. Ik ben een liefhebber van mineralen (halfedelstenen met name) en omdat ik vind dat ik mijn steentje bijdraag aan de cursus wil ik ook als tegenprestatie een steen en ik vertrouw erop dat daar geen misbruik van wordt gemaakt. De cursus bestaat uit 1 avond theorie, je krijgt van mij een boekwerkje met daarin alles wat je moet weten, en dan 4 avonden praktijk, je krijgt van mij een eenvoudig setje stenen. Je krijgt ook 4 stenen om je wiel te maken, eenvoudige kiezelstenen maar wel rood, geel, wit en zwart. Wat je niet krijgt is een kompas dat je nodig hebt om de windrichtingen te bepalen. Zelf heb ik een wiel gemaakt van een stuk leer hetgeen duidelijker werkt bij het interpreteren en het helpt ook om sneller een wiel op te bouwen. Ook dat krijg je helaas niet, het is niet noodzakelijk en een stuk stof of een vlak papier werkt net zo goed. Rune komt van het oud-germaanse runa en betekent mysterie of fluistering en beiden kloppen. Dat is voor mij als gebruiker van de stenen het belangrijkste element ervan, door te doen ontwikkelt zich je intuïtie, de betekenis van een bepaalde worp wordt je als het ware ingefluisterd maar meestal pas als je er zelf niet goed uitkomt. Als je oprecht en zuiver bezig bent is dit als het ware een samenspel van verantwoordelijkheden, want uiteindelijk is het de bedoeling dat de boodschap helder overkomt, zowel van jou als van de ware meester van de runen, Odin die voor mij symbool staat voor de (hoge) krachten van Gene Zijde. 11 gennaio para info avondGRATIS
PARA INLOOP AVOND
27 november
20.00 - 22.30 u
't Auwt Patronaat Burg. Janssenstraat 45
Beek (Lb) Diverse spirituele werkers staan voor U klaar! Kom langs en ervaar met ons mee! De toegang tot deze avonden is gratis. Om tegemoet te komen in de kosten van de zaalhuur staat bij iedere medewerker een potje waar men een vrijwillige bijdrage in kan stoppen. Volgende (gratis) para inloop avonden, de laatste donderdag van de maand
29 januari 2009 26 februari 2009 26 maart 2009 30 april 2009
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
